Τρίτη, Δεκεμβρίου 23, 2008
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 17, 2008
ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
(ΟΔΟΔΕΙΚΤΗΣ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ)
1. ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
2. ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΠΕΚΔΥΟΜΕΘΑ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΜΑΣ ΔΕΡΜΑ – ΟΛΟΓΥΜΝΟΙ ΚΙ ΩΡΑΙΟΙ ΩΣ ΟΝΕΙΡΑ ΕΑΡΙΝΑ, ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΣ AYTO ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ ΑΚΟΜΑ
3. ΚΥΟΦΟΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ – ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ
4. ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΙΡΙΔΙΖΟΥΣΕΣ ΠΟΜΦΟΛΥΓΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΑΣ – ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟΠΟ ΝΑ ΑΠΟΙΚΗΣΟΥΜΕ
5. ΠΥΡΠΟΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΦΥΡΕΣ “ΠΑΡΕΛΘΟΝ” ΚΑΙ “ΜΕΛΛΟΝ” – ΔΕΝ ΜΑ΄Σ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ – ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΕΤΕΩΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥ “ΤΩΡΑ”
6. ΛΕΞΕΙΣ-ΜΟΛΟΤΩΦ ΣΚΑΝΕ ΣΤΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΠΥΡΠΟΛΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΥΛΕΚΤΑ ΑΠ’ ΤΗ ΒΕΝΖΙΝΗ
7. ΘΡΥΜΜΑΤΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΥ – ΚΑΙΜΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ Ο,ΤΙ ΦΥΛΑΚΙΖΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ
8. ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΚΛΑΔΙΑ –ΔΕΣΤΕ! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝΟΥΝ ΣΧΟΙΝΙΑ – ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΝΙΑ – ΓΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΚΡΕΜΟΥΝ ΕΝΑΝ ΧΟΝΤΡΟ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ
9. ΠΩ΄Σ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΝΑ ΔΙΚΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΘΩΩΤΗΤΑ; – Η ΑΘΩΩΤΗΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΣΕ ΑΧΡΗΣΤΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
10. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΕΡΕΤΡΑ – Η ΤΑΞΗ, ΤΑ ΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΥΣ
11. ΔΕΣΤΕ! – ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΜΑΣ ΕΓΙΝΑΝ ΦΛΟΓΕΣ! ΨΗΛΑΦΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ
12. ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΑΦΟ – ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΣΤΥΛΟ
13. Η “ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ” ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΠΡΟΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΟΥ – ΤΑ ΣΤΗΘΗ ΤΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΟΥΝ – ΣΤΗ ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΙΔΟΙΟΥ ΤΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ
14. ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΟΥΣ: ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ – ΑΦΗΣΤΕ ΚΕΝΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ, ΝΑ ’ΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΝΑ ΦΩΛΙΑΣΟΥΝ. ΝΑ ’ΡΘΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ!
15. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ – ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ – ΤΩΡΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ – ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΜΑΣ
16. ΜΕ ΒΟΓΓΗΤΑ, ΣΚΟΤΑΔΙΑ, ΔΑΚΡΥΑ, ΚΡΟΤΟΥΣ, ΚΡΑΥΓΕΣ, ΛΑΜΨΕΙΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Θ’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟ, “Σ’ ΑΓΑΠΩ”
17. ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΡΕΛΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΛΙΑΧΤΩΝ ΜΑΣ, Ο ΑΝΕΜΟΣ ΡΑΒΕΙ ΤΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ
18. ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ – ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ – ΓΙΑΤΙ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΦΟΒΑΣΤΕ, ΑΥΤΟ ΑΝΑΠΟΤΡΕΠΤΑ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ
19. ΦΟΒΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕ΄ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑΤΕ – ΕΙΣΤΕ ΕΝΑ ΑΝΟΥΣΙΟ ΟΝΕΙΡΟ – ΜΟΛΙΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙΤΕ ΣΑΝ ΠΡΩΙΝΗ ΟΜΙΧΛΗ – Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ
20. ΘΑ ’ΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΤΙ ΜΑ΄Σ ΧΡΗΣΙΜΕΥΑΝ
21. ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΑΠΑΞ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ: Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ – ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΗΝ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ) – Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΡΟΥΦΑΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΜΑΣ – ΛΕΗΛΑΤΕΙ ΤΗ ΖΩΗ
22. ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ, ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ! ΕΜΦΑΝΙΣΤΕ ΚΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΒΛΕΦΑΡΑ
23. ΖΩ ΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΩ ΚΟΣΜΟΥΣ – Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ Ή ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗ, Ή ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ
24. ΔΕΣΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΑΠΝΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΓΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ, Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΙΑΒΑΙΝΕΙ ΑΤΑΡΑΧΗ – ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΤΕ! ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΚΡΟΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ, ΜΙΑ ΑΠΟΚΟΣΜΗ ΜΕΛΩΔΙΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ
25. ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΕΝΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ, ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΣΗΚΩΘΩ ΑΠ’ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ – ΞΑΦΝΙΚΑ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΟΤΙ ΕΙΧΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΑ ΟΡΘΙΟΣ
26. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΕΧΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ – ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΖΕΙ
http://directactiongr.blogspot.com/
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 12, 2008
Γενιά βολεμένων αναίσθητων ψηφο-φόρων
"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία». Ισοκράτης 436-338 π.Χ."
Αυτό μου το έστειλαν σε mass-mail.
Μήν γίνεστε φερέφωνα των ψεμμάτων της εξουσίας! Το έγραψε και ο Ελεύθερος Τύπος στην πρώτη σελίδα (!). Παραθέτω το αυθεντικό κείμενο χωρίς τις... νεοελληνικές παρεμβάσεις:
[20] Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.
Τα ζευγάρια του πρωτότυπου έχουν το δικό τους ενδιαφέρον
ἀκολασία -> δημοκρατία
παρανομία -> ἐλευθερία
παρρησία -> ἰσονομία
ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν -> εὐδαιμονίαν
Όποιος θέλει, ας ψάξει τις λέξεις… Γιατί, αρχή παιδεύσεως η ονομάτων επίσκεψις (αποδίδεται στον Αντισθένη από τον Επίκτητο, σε απόσπασμα!)
Του χρήστη Έκτορα Φέρλα
Μια παρόμοια άποψη εκφράζει και ο Νίκος Σαραντάκος στην ακόλουθη σελίδα http://www.sarantakos.com/isocrat.htm
Δεν θα το σχολιάσω περισσότερο. Επίσης δεν είμαι βλάκας, ξέρω οτι για να αλλάξει κάτι θα πάρει γενιές ολόκληρες αλλά η σημερινή τρομαγμένη γενιά του καναπέ πραγματικά δεν έχει κάνει κάτι ως τώρα για τα εγκλήματα που συντελλούνται με την συγκαταβατική αδιαφορία της.
Δεν θα αλλάξει τίποτα σε μια μέρα, οι συνειδήσεις χτίζονται με βιώματα και αυτή τη στιγμή αυτό προσπαθούμε να δημιουργήσουμε. Αντικαθεστωτικές εμπειρίες ενάντια στον πολίτη που συναντώ κάθε μέρα, φερέφωνο των κέντρων εξουσίας. Τα αυτιά μου κοντεύουν να πέσουν ακούγοντας φράσεις όπως..
" βγάλτε τα τάνκς στους δρόμους να τους σκοτώσουν όλους να ησυχάσουμε.. "
"Το τρόλλευ στην χούντα ερχότανε στην ώρα του"¨
"Αν κάψουν το αμαξι μου θα τους σκοτώσω" (για ενα yaris)
"καλα έπαθε το παιδί, για να το σκοτώσουν κάτι θα 'χε κάνει".
΄
Πνιγόμαστε στην οργή κι αν δεν ξεσπάσει κάπου και την καταπιούμε θα παγώσουμε ακόμα περισσότερο.
Τέλος, οι πολίτες που ψηφοφορούν όπως λες είδαμε τι κάνανε με τις πυρκαγιές πέρυσι, με τα ασφαλιστικά ταμεία, με τα νομοσχέδια για την παιδεία, με τον βουλγαράκη φέτος και το Βατοπέδι.. Αυτή την ψευδαίσθηση αλλαγής των κοινωνικών δρώμενων που λέγεται ψήφος εγώ την φοβάμαι πιο πολύ από τις τηλεοράσεις.
δεν συνεχίζω, η ώρα είναι 12:20 και κάποτε πρέπει να πάω στη δουλειά.
Καλημέρα.
Αυτό μου το έστειλαν σε mass-mail.
Μήν γίνεστε φερέφωνα των ψεμμάτων της εξουσίας! Το έγραψε και ο Ελεύθερος Τύπος στην πρώτη σελίδα (!). Παραθέτω το αυθεντικό κείμενο χωρίς τις... νεοελληνικές παρεμβάσεις:
[20] Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.
Τα ζευγάρια του πρωτότυπου έχουν το δικό τους ενδιαφέρον
ἀκολασία -> δημοκρατία
παρανομία -> ἐλευθερία
παρρησία -> ἰσονομία
ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν -> εὐδαιμονίαν
Όποιος θέλει, ας ψάξει τις λέξεις… Γιατί, αρχή παιδεύσεως η ονομάτων επίσκεψις (αποδίδεται στον Αντισθένη από τον Επίκτητο, σε απόσπασμα!)
Του χρήστη Έκτορα Φέρλα
Μια παρόμοια άποψη εκφράζει και ο Νίκος Σαραντάκος στην ακόλουθη σελίδα http://www.sarantakos.com/isocrat.htm
Δεν θα το σχολιάσω περισσότερο. Επίσης δεν είμαι βλάκας, ξέρω οτι για να αλλάξει κάτι θα πάρει γενιές ολόκληρες αλλά η σημερινή τρομαγμένη γενιά του καναπέ πραγματικά δεν έχει κάνει κάτι ως τώρα για τα εγκλήματα που συντελλούνται με την συγκαταβατική αδιαφορία της.
Δεν θα αλλάξει τίποτα σε μια μέρα, οι συνειδήσεις χτίζονται με βιώματα και αυτή τη στιγμή αυτό προσπαθούμε να δημιουργήσουμε. Αντικαθεστωτικές εμπειρίες ενάντια στον πολίτη που συναντώ κάθε μέρα, φερέφωνο των κέντρων εξουσίας. Τα αυτιά μου κοντεύουν να πέσουν ακούγοντας φράσεις όπως..
" βγάλτε τα τάνκς στους δρόμους να τους σκοτώσουν όλους να ησυχάσουμε.. "
"Το τρόλλευ στην χούντα ερχότανε στην ώρα του"¨
"Αν κάψουν το αμαξι μου θα τους σκοτώσω" (για ενα yaris)
"καλα έπαθε το παιδί, για να το σκοτώσουν κάτι θα 'χε κάνει".
΄
Πνιγόμαστε στην οργή κι αν δεν ξεσπάσει κάπου και την καταπιούμε θα παγώσουμε ακόμα περισσότερο.
Τέλος, οι πολίτες που ψηφοφορούν όπως λες είδαμε τι κάνανε με τις πυρκαγιές πέρυσι, με τα ασφαλιστικά ταμεία, με τα νομοσχέδια για την παιδεία, με τον βουλγαράκη φέτος και το Βατοπέδι.. Αυτή την ψευδαίσθηση αλλαγής των κοινωνικών δρώμενων που λέγεται ψήφος εγώ την φοβάμαι πιο πολύ από τις τηλεοράσεις.
δεν συνεχίζω, η ώρα είναι 12:20 και κάποτε πρέπει να πάω στη δουλειά.
Καλημέρα.
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 10, 2008
Χούντα 2008
Απόσπασμα της συνέντευξης του Λάκη Λαζόπουλου από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA στις 7/12/2008, μια ημέρα μετά την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον Θερμοκέφαλο Μπάτσο που για κάποιο "παράξενο" λόγο "εξαφανίστηκε" από το BlueWhiteGT μόλις λίγες ώρες αφότου ανέβηκε.
Μάλλον ο λόγος ήταν η συγκεκριμένη συνέντευξη, μιας και τα υπόλοιπα θέματα του δελτίου έπαιξαν πάνω κάτω σε όλα τα δίκτυα. Επειδή αυτή η συνέντευξη εκφράζει απόλυτα την άποψή μου, θεωρώ το γεγονός απόπειρα λογοκρισίας και του δίνω μια ακόμα ευκαιρία να προβληθεί.
.. το απο κάτω το βγάλαν, πηγαίντε στο παρακάτω:
Μάλλον ο λόγος ήταν η συγκεκριμένη συνέντευξη, μιας και τα υπόλοιπα θέματα του δελτίου έπαιξαν πάνω κάτω σε όλα τα δίκτυα. Επειδή αυτή η συνέντευξη εκφράζει απόλυτα την άποψή μου, θεωρώ το γεγονός απόπειρα λογοκρισίας και του δίνω μια ακόμα ευκαιρία να προβληθεί.
.. το απο κάτω το βγάλαν, πηγαίντε στο παρακάτω:
Τρίτη, Δεκεμβρίου 09, 2008
Βία στη βία στη βία στη βία στη βία στη βία.....
Η γενιά μας ήταν καταδικασμένη πρίν ακόμα γεννηθεί...
Καλουπωμένη απ' το επαναστατικό ξέβρασμα της δικτατορίας που ποτέ δεν ηττήθηκε, απλώς φόρεσε τα δημοκρατικά της..
Γεννηθήκαμε με προδιαγραφές μπαταρίας, ενός κουρδιστού συστήματος που θρέφει την απύθμενη απληστία συγκεκριμένων οικογενειών κατ' εξακολούθηση και αποκλειστικά κληρονομικά.
Οι υπόλοιποι κληρονομούν το βάρος της απάθειας.
Τα σύνορα έχουν προ πολλού παραβιαστεί. Τα σύνορα της ανθρωπιάς.
Η Βια;
Η ΒΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ.
Η ΒΙΑ ΜΑΣ ΝΑΝΟΥΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ.
Η ΒΙΑ ΜΑΣ ΝΑΝΟΥΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ.
ΒΙΑ στην τηλεόραση, στην οδική κυκλοφορία, στις μεταξύ μας σχέσεις.
Βιομανείς, απαθείς και άμαθοι, πλυμμηρισμένοι απο νεκρές ελπίδες ξενόφερτων ονείρων.
Δεν τους αντέχω άλλο.
Βιάζουν μεθοδικά ο,τι ποιό ιερό τους κληροδοτήθηκε απο την ίδια τους τη φύση. Καταφέρνουν να χρησιμοποιούν τα προταιρήματά τους σπέρνοντας το θάνατο, μόνο για να θερίσουν τίποτα παρά περισσότερο θάνατο.
Και σαν τύχει να βρεθούν μπροστά στην ωμή αλήθεια του είναι τους, τρομοκρατημένοι και με πανικό τρέχουν να κρυφτούν στα γκρίζα τους κουτιά, που αποκαλούν με έπαρση και αυτοθαυμασμό "ιδιοκτησίες".
Ευευρίσκουν Θεούς των οποίων αποτελούν το αγαπημένο δημιούργημα και τρέχουν σ'εκκλησίες ζητιανέυοντας την αθανασία μιας ψυχής που δεν έχουν.
Κρίνουν, καταδικάζουν κι αθωώνουν τη ζωή, λές και θα είχαν ποτέ το δικαίωμα να σβήσουνε τον ήλιο.
Και εμείς που, μεθοδευμένα, δεν μας άφησαν τίποτα ιερό, τίποτα φυσικό ή αληθινό, προσευχόμαστε να μας αφήσουν ήσυχους τουλάχιστον στους καναπέδες μας...
15 χρονών..
Η εκδίκηση των νεκρών μας ονείρων περιδιαβαίνει τους δρόμους
με πολλές αιτίες και μια αφορμή.
Τα λέμε εκεί...
Τρίτη, Δεκεμβρίου 02, 2008
Τρίτη, Νοεμβρίου 04, 2008
Κυριακή, Οκτωβρίου 26, 2008
Κυριακή
Προσπαθώ να ακροβατήσω ανάμεσα στην αφόρητη τσιμεντοχεσμένη κυκλοφορία της Αθήνας. Έχω εγκλωβιστεί στην μοναξιά των αγχωμένων βλεμμάτων. Εδώ όλοι έχουν τρελλαθεί. Το μπετό έχει θεμελιώσει τις ψυχές τους. Μπετόψυχοι. Ανίκανοι να παραδρομήσουν για οποιοδήποτε λόγο, να κοντοσταθούν για να θαυμάσουν κάτι όμορφο.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου υπεράνω. Ένας χρόνος στην Αθήνα ήταν πιο πολύς απ' όσο μπορούσα να αντέξω. Μέρες ίδιες κι απαράλλακτες κυλούν σχεδόν ξεχασμένες απο τους ανθρώπους. Ο Πολιτισμός, τα συναισθήματα και η ζωή είναι ασφαλώς περιφραγμένα από ερμητικά κλειστές, αλεπάλληλες διχοτομήσεις του χρόνου χωρίς τέλος..
Όλοι, ακόμα κι εγώ τώρα, ζούν σαν όλο αυτό να είναι κάτι προσωρινό, μια τιμωρία που κάνεις υπομονή να τελειώσει. Φανερά εκνευρισμένοι, διστακτικοί απέναντι στον Ήλιο, ποδοπατούν την κάθε μέρα στους δρόμους. Όλα για την ασφάλεια. Για την άνεση. Για το χρήμα. Η ρουτίνα είναι απλώς το μέσο. Ο Θάνατος καθημερινός κι απαρατήρητος.
Όταν είσαι μέσα στη φύση τον θάνατο δεν τον φοβάσαι. Δεν υπάρχει λόγος να φοβηθείς. Είναι κάτι φυσικό και αξιοπρεπές. Στην πόλη μοιάζει απόκοσμος και ταυτόχρονα τόσο κοινός. Συμβαίνει σε βρώμικα σοκάκια, σε ξεχασμένα σπίτια, στους δρόμους σε μορφή σφαγείου.
Ζητημα είναι να αντέξω εδώ. Να αντέξω. Μόνο να αντέξω, να μήν ξεχάσω τις ανάγκες μου. Να μήν ξεχάσω τα πολύχρωμά μου όνειρα.
Η Δουλειά στην πόλη σε εξοντώνει. Δεν υπάρχει διαφυγή. 24 - 9 ώρες δουλειά - 2 ώρες μετακινήσεις - 6 ώρες ύπνος = 7 ώρες να υπάρξεις.. Απλά μαθηματικά. Ημέρες των 7 ωρών.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου υπεράνω. Ένας χρόνος στην Αθήνα ήταν πιο πολύς απ' όσο μπορούσα να αντέξω. Μέρες ίδιες κι απαράλλακτες κυλούν σχεδόν ξεχασμένες απο τους ανθρώπους. Ο Πολιτισμός, τα συναισθήματα και η ζωή είναι ασφαλώς περιφραγμένα από ερμητικά κλειστές, αλεπάλληλες διχοτομήσεις του χρόνου χωρίς τέλος..
Όλοι, ακόμα κι εγώ τώρα, ζούν σαν όλο αυτό να είναι κάτι προσωρινό, μια τιμωρία που κάνεις υπομονή να τελειώσει. Φανερά εκνευρισμένοι, διστακτικοί απέναντι στον Ήλιο, ποδοπατούν την κάθε μέρα στους δρόμους. Όλα για την ασφάλεια. Για την άνεση. Για το χρήμα. Η ρουτίνα είναι απλώς το μέσο. Ο Θάνατος καθημερινός κι απαρατήρητος.
Όταν είσαι μέσα στη φύση τον θάνατο δεν τον φοβάσαι. Δεν υπάρχει λόγος να φοβηθείς. Είναι κάτι φυσικό και αξιοπρεπές. Στην πόλη μοιάζει απόκοσμος και ταυτόχρονα τόσο κοινός. Συμβαίνει σε βρώμικα σοκάκια, σε ξεχασμένα σπίτια, στους δρόμους σε μορφή σφαγείου.
Ζητημα είναι να αντέξω εδώ. Να αντέξω. Μόνο να αντέξω, να μήν ξεχάσω τις ανάγκες μου. Να μήν ξεχάσω τα πολύχρωμά μου όνειρα.
Η Δουλειά στην πόλη σε εξοντώνει. Δεν υπάρχει διαφυγή. 24 - 9 ώρες δουλειά - 2 ώρες μετακινήσεις - 6 ώρες ύπνος = 7 ώρες να υπάρξεις.. Απλά μαθηματικά. Ημέρες των 7 ωρών.
Τετάρτη, Οκτωβρίου 22, 2008
Ενας μικρός, καθημερινός θάνατος
"Γιατί η ομορφιά δεν ειναι τίποτα άλλο απο την αρχή του τρομερού
που μπορούμε ακόμα να αισθανθούμε και τη θαυμάζουμε μόνο και μόνο
γιατί δε στεργεί να μας καταστρέψει.."
Κάθε αποχωρισμός είναι ενας μικρός θάνατος.
Κουρνιάζουμε σε μεταχειρισμένες αγκαλιές,
ζούμε ανάπηρους έρωτες..
Μεταχειριζόμαστε απρόσεχτα τα πιό όμορφα λουλούδια.
Έτσι ο κάθε μας έρωτας μας αφήνει όλο και περισσότερο κενόυς απο ζωη,
όλο και πιό άδειους από ομορφιά.
Νεκρώνουμε..
Πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε όλο και πιο λειψοί,
μέχρι μιά μέρα να ξυπνήσουμε ανακαλύπτωντας ότι δεν μας
έχει απομείνει τίποτα..
Ώστε να αποφασίσουμε να παντρευτούμε.
Ο χωρισμός είναι θάνατος, κι όσο κρυβόμαστε απο αυτή του τη φύση
περιγελούμε με αφέλεια τις καταστροφικές του συνέπειες.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι
πληγώνεις ο,τι αγαπάς,
μα σκοτώνεις ότι αγάπησες περισσότερο.
Μια καρδιά δολοφονος...
που μπορούμε ακόμα να αισθανθούμε και τη θαυμάζουμε μόνο και μόνο
γιατί δε στεργεί να μας καταστρέψει.."
Κάθε αποχωρισμός είναι ενας μικρός θάνατος.
Κουρνιάζουμε σε μεταχειρισμένες αγκαλιές,
ζούμε ανάπηρους έρωτες..
Μεταχειριζόμαστε απρόσεχτα τα πιό όμορφα λουλούδια.
Έτσι ο κάθε μας έρωτας μας αφήνει όλο και περισσότερο κενόυς απο ζωη,
όλο και πιό άδειους από ομορφιά.
Νεκρώνουμε..
Πεθαίνουμε και ξαναγεννιόμαστε όλο και πιο λειψοί,
μέχρι μιά μέρα να ξυπνήσουμε ανακαλύπτωντας ότι δεν μας
έχει απομείνει τίποτα..
Ώστε να αποφασίσουμε να παντρευτούμε.
Ο χωρισμός είναι θάνατος, κι όσο κρυβόμαστε απο αυτή του τη φύση
περιγελούμε με αφέλεια τις καταστροφικές του συνέπειες.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι
πληγώνεις ο,τι αγαπάς,
μα σκοτώνεις ότι αγάπησες περισσότερο.
Μια καρδιά δολοφονος...
Τετάρτη, Οκτωβρίου 01, 2008
Time
(Mason, Waters, Wright, Gilmour) 7:06
Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.
Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.
So you run and you run to catch up with the sun but it's sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you're older,
Shorter of breath and one day closer to death.
Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I'd something more to say.
Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.
Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.
So you run and you run to catch up with the sun but it's sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you're older,
Shorter of breath and one day closer to death.
Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I'd something more to say.
Πέμπτη, Αυγούστου 28, 2008
Πρίν τελειώσει ο Αυγουστος, πρίν αρχίσει ο Σεπτέμβρης
Κάπου σε μια παραλία,
που δεν γνώρισα ποτέ,
οι ρόδες ανασηκώνουνε την άμμο
και οι καυτές πέτρες μοιάζουνε λίμνη.
Δίπλα στη θάλασσα,μαζί με τον άνεμο,
ενας γλάρος πλαγιάζει απο πάνω μας με ορθάνοιχτα φτερά
κι ακολουθεί το κίτρινο αμάξι.
Το ξεπαρθένιασμα του χρόνου,
στιγμές που μπορείς να κάνεις ο,τι σκεφτείς.
Να τις ζήσεις ολόκληρες, να τους ρουφήξεις το μεδούλι
σαν ζουμί καρπουζιού στεγνό πάνω στο δέρμα..
Τα όνειρα μοιάζουν πιο αληθινά από την ρημαγμένη πραγματικότητα.
Αν μπορούσα να λησμονήσω την ανάγκη της επόμενης ανάσας
δεν θα ήμουνα καν εδώ.
Ασθμαίνοντας έφτασα κι εσύ δεν είσαι πουθενά να με καλωσορίσεις.
Απολύομαι.
Μια ζωή τεμαχισμένη ψάχνει τα κομμάτια της και μια ψυχή τα όνειρά της.
Δε θα δείξω σε κανέναν τους προδότες. Προδοσία ανθρωπιάς, φιλίας, προδότες ύπαρξης.
Δουλειά δεν είχε ο διάολος γαμούσε τα παιδιά του.
Για μια πατρίδα και όλους αυτούς, που ρημάξανε τον Καιάφα, τη Νέδα, την Ολυμπία,
τα όνειρα εκδικούνται..
Δεν έχω εγώ πατρίδα.
ΜΟΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ
1+σήμερα.
Ρε.. Αί στο διάολο!
που δεν γνώρισα ποτέ,
οι ρόδες ανασηκώνουνε την άμμο
και οι καυτές πέτρες μοιάζουνε λίμνη.
Δίπλα στη θάλασσα,μαζί με τον άνεμο,
ενας γλάρος πλαγιάζει απο πάνω μας με ορθάνοιχτα φτερά
κι ακολουθεί το κίτρινο αμάξι.
Το ξεπαρθένιασμα του χρόνου,
στιγμές που μπορείς να κάνεις ο,τι σκεφτείς.
Να τις ζήσεις ολόκληρες, να τους ρουφήξεις το μεδούλι
σαν ζουμί καρπουζιού στεγνό πάνω στο δέρμα..
Τα όνειρα μοιάζουν πιο αληθινά από την ρημαγμένη πραγματικότητα.
Αν μπορούσα να λησμονήσω την ανάγκη της επόμενης ανάσας
δεν θα ήμουνα καν εδώ.
Ασθμαίνοντας έφτασα κι εσύ δεν είσαι πουθενά να με καλωσορίσεις.
Απολύομαι.
Μια ζωή τεμαχισμένη ψάχνει τα κομμάτια της και μια ψυχή τα όνειρά της.
Δε θα δείξω σε κανέναν τους προδότες. Προδοσία ανθρωπιάς, φιλίας, προδότες ύπαρξης.
Δουλειά δεν είχε ο διάολος γαμούσε τα παιδιά του.
Για μια πατρίδα και όλους αυτούς, που ρημάξανε τον Καιάφα, τη Νέδα, την Ολυμπία,
τα όνειρα εκδικούνται..
Δεν έχω εγώ πατρίδα.
ΜΟΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ
1+σήμερα.
Ρε.. Αί στο διάολο!
Σάββατο, Αυγούστου 09, 2008
Δευτέρα, Ιουλίου 28, 2008
Ελληνικά Δάση και Ελληνική Πολιτική
η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισμα για όλες τις μεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσμευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ.
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.
Guess who?... Ο υπουργός επικρατείας είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...
Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.
Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.
Οι τωρινές 191.400 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.
Υπογράψτε εδώ :
www.petitiononline.com/forestgr/
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ !
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ!!!!
Το ψήφισμα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός μίας.
Guess who?... Ο υπουργός επικρατείας είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέμβαση στο Σύνταγμα της Χώρας βλέπε Άρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...
Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόμα και των κρατικών καναλιών ανέφεραν ότι 2.000 και πλέον στρέμματα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα.
Οφείλουμε να δείξουμε σε όλα τα κόμματα ότι δεν είμαστε σύμφωνοι και ότι δεν αδιαφορούμε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.
Οι τωρινές 191.400 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουμε να τις κάνουμε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.
Υπογράψτε εδώ :
www.petitiononline.com/forestgr/
Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ !
ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ!!!!
Σάββατο, Ιουλίου 19, 2008
Σημείο θραύσης
Wikipedia:
Breaking point (psychology) is a term used to denote a critical moment of personal stress
Πρέπει να μάθω ξανά πώς να ονειρεύομαι, πως να ελπίζω, να αντιδρώ και να δημιουργώ βάση του τι θέλω. Βασικές αρχές ζωής που έχουν ανατραπεί μπροστά στο κουρδιστό ραμολιμέντο του χακί.
12 μήνες χωρίς αναπνοή
12 μήνες χωρίς όνειρα, μόνο εφιάλτες
12 χωρίς ανταμοιβή
12 χωρίς ...
...---... ...---... ...---... ...---... ...---... ...---...
Οδηγείτε προσεκτικά...
Σάββατο, Ιουνίου 07, 2008
Δασοπροστασία, Σχεδιασμός και Πρόληψη στην Ελλάδα του 2008
Για μία ακόμη φορά σκοτωνόμαστε με τους πολιτικάντηδες και κάθε λογής Δημοσιοκαννίβαλους για τα αυτονόητα, όπως π.χ. το να μπορούμε να επιλέγουμε ποιοί θα είναι οδηγοί των πυροσβεστικών οχημάτων εφόσον αφορά την ασφάλειά μας.
Επίσης κάτι άκουσα οτι φέτος δεν θα μας δώσουν TETRA απο το Π.Σ. και θα χρησιμοποιούμε τα αναλογικά. Εχθές είχαμε πάει Ιπποκράτειο Πολιτεία στην Φωτιά ( που είναι το μόνο ακόμα άκαυτο μέρος της Πάρνηθας) και το συντονιστικό κέντρο της Πυροσβεστικής δεν μας απαντούσε ( κάτι που γίνεται όλο και πιο συχνό φαινόμενο ). Δεν είναι κατάσταση αυτή. Στο εξωτερικό θεωρούν οτι κάθε μονάδα σε δασική πυρκαγιά πρέπει να έχει ΟΠΤΙΚΗ επαφή με τουλάχιστον άλλη μία για να θεωρείται accounted (οτι ζεί) και εδώ δεν έχουμε ούτε ασύρματη..
Σκέφτομαι να πώ στα παιδιά όποτε δεν τους απαντάει να φεύγουν απο την πυρκαγιά καθαρά για λόγους της ασφάλειάς τους. Ανυπαρκτος συντονισμός, κάθε χρόνο και χειρότερα. Η περιοχή μας έχει μείνει πιο ακάλυπτη απο ποτέ λόγω έλλειψης προσωπικού του Π.Σ. Τα δάση είναι στην χειρότερη κατάσταση από άποψη βλάστησης και ξηρασίας και το Δασαρχείο ενώ του πήρε 1 μέρα να κάνει μύνηση στο Δήμο γιατί πήγε και καθάρισε κάτι μπάζα από το δάσος, του έχει πάρει έως τώρα 3 μήνες (!) για να μας απαντήσει εαν μας επιτρέπει να κάνουμε ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ καθαρισμό στο δάσος του Μορτερού ( που απο την αρχή του χρόνου, για κάποιο λόγο όλοι λένε οτι "φέτος θα καεί" - π.χ. ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ). Αυτό το δάσος είναι η αφορμή που είχα να γίνω εθελοντής και μετά από 8 χρόνια πρώτη φορά καταλαβαίνω πόσο μάταιο είναι ο,τι κάνουμε.
Έχω απογοητευτεί...
Επίσης κάτι άκουσα οτι φέτος δεν θα μας δώσουν TETRA απο το Π.Σ. και θα χρησιμοποιούμε τα αναλογικά. Εχθές είχαμε πάει Ιπποκράτειο Πολιτεία στην Φωτιά ( που είναι το μόνο ακόμα άκαυτο μέρος της Πάρνηθας) και το συντονιστικό κέντρο της Πυροσβεστικής δεν μας απαντούσε ( κάτι που γίνεται όλο και πιο συχνό φαινόμενο ). Δεν είναι κατάσταση αυτή. Στο εξωτερικό θεωρούν οτι κάθε μονάδα σε δασική πυρκαγιά πρέπει να έχει ΟΠΤΙΚΗ επαφή με τουλάχιστον άλλη μία για να θεωρείται accounted (οτι ζεί) και εδώ δεν έχουμε ούτε ασύρματη..
Σκέφτομαι να πώ στα παιδιά όποτε δεν τους απαντάει να φεύγουν απο την πυρκαγιά καθαρά για λόγους της ασφάλειάς τους. Ανυπαρκτος συντονισμός, κάθε χρόνο και χειρότερα. Η περιοχή μας έχει μείνει πιο ακάλυπτη απο ποτέ λόγω έλλειψης προσωπικού του Π.Σ. Τα δάση είναι στην χειρότερη κατάσταση από άποψη βλάστησης και ξηρασίας και το Δασαρχείο ενώ του πήρε 1 μέρα να κάνει μύνηση στο Δήμο γιατί πήγε και καθάρισε κάτι μπάζα από το δάσος, του έχει πάρει έως τώρα 3 μήνες (!) για να μας απαντήσει εαν μας επιτρέπει να κάνουμε ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ καθαρισμό στο δάσος του Μορτερού ( που απο την αρχή του χρόνου, για κάποιο λόγο όλοι λένε οτι "φέτος θα καεί" - π.χ. ο Πρόεδρος του ΣΠΑΠ). Αυτό το δάσος είναι η αφορμή που είχα να γίνω εθελοντής και μετά από 8 χρόνια πρώτη φορά καταλαβαίνω πόσο μάταιο είναι ο,τι κάνουμε.
Έχω απογοητευτεί...
Παρασκευή, Μαΐου 16, 2008
Μεγαλώσαμε
Πές μου για το χαμένο χθές,
για τις κούκλες τα παιχνίδια,
για τις ατέλειωτές σου ευχές,
που πια δεν είν' τα ίδια.
Θύμισέ μου τα γέλια, τις χαρές,
που 'ταν μονάδικα στολίδια,
μα σταμάτα, μήν κλαίς,
το ξέρω, πιά, δεν είν' τα ίδια.
Πές μου ενα σ'αγαπώ,
ανέμελο, ερωτευμένο,
ελέυθερο και απλό,
και όχι μαραμένο.
Δώσ' μου ενα παιδικο φιλι,
σαν εκείνα που γευόμαστε όταν είμασταν μικροι..
Φυλάκισέ με σ'ενα σου χάδι,
πριν μου πείς τελειώσαμε,
Περιπλανώμενοι μες το σκοτάδι,
γίναμε σκοτάδι, μεγαλώσαμε, μεγαλώσαμε
για τις κούκλες τα παιχνίδια,
για τις ατέλειωτές σου ευχές,
που πια δεν είν' τα ίδια.
Θύμισέ μου τα γέλια, τις χαρές,
που 'ταν μονάδικα στολίδια,
μα σταμάτα, μήν κλαίς,
το ξέρω, πιά, δεν είν' τα ίδια.
Πές μου ενα σ'αγαπώ,
ανέμελο, ερωτευμένο,
ελέυθερο και απλό,
και όχι μαραμένο.
Δώσ' μου ενα παιδικο φιλι,
σαν εκείνα που γευόμαστε όταν είμασταν μικροι..
Φυλάκισέ με σ'ενα σου χάδι,
πριν μου πείς τελειώσαμε,
Περιπλανώμενοι μες το σκοτάδι,
γίναμε σκοτάδι, μεγαλώσαμε, μεγαλώσαμε
Τρίτη, Μαΐου 13, 2008
Όμηροι
-"σσστ...εδώ όλοι κοιμούνται. Περπάτα σιγά μην τους ξυπνήσεις"
Είπε ο Άλκης και στραβοπάτησε σε ενα τρίξιμο του δρύινου παλιού πατώματος. Γύρω τους τα πάντα πλεγμένα με παροπλισμένους ιστούς αράχνης από τη σκόνη. Μες τα κουφώματα μπορείς να ακούσεις τα νυχτογυρίσματα των ποντικών.
Μια παράσταση δίχως τέλος, οι πρωταγωνιστές ρίχνουν την τελευταία ματιά στο άδειο τους κοινό, πρίν κλείσει η αυλαία. Και η αυλαία κλείνει για πάντα. Ενα μπρός πίσω μια σπιθαμή μπροστά.
Τρίξιμο.
Όμηροι μιας φευγαλέας λύσης σιγουριάς, ίσα για τρέφουμε τις πλάνες μας και να ξεγελάμε τους φόβους μας.
Οι Φόβοι μας ορίζουν.
Μετρώντας στιγμές ανάποδα, τ' αστέρια χάνονται μπροστά σε τόσο φώς.
Στρατιωτικοποίηση ονείρων, σκέψης και διάθεσης. Εθνοποίηση της λαμογιάς, της μιζέριας, της κατινιάς και της βλακείας. Χριστιανοποίηση του οτιδήποτε απέμεινε φυσικά ιερό.
Δεν υπάρχει διαφυγή. Η πορεία είναι προδιεγραμμένη - Απο τοίχο σε τοίχο σχίζοντας τα πόδια σου σε συρματοπλέγματα κακομοιριάς.
"-Ντροπή σου!" Μου φώναξε ο Νίκος.
Ηλεκτροσόκ σε κάθε διαταγή. Χαραμίζοντας τις καλύτερες αναπνοές σου. Κυβίζοντας τις προσδοκίες και εγκλωβίζοντας τη σκέψη ΥΠΑΚΟΥΣ.
Ό,τι δεν κατάφεραν να μας δολοφονήσουν στο σχολείο, ό,τι δεν κατάφεραν να μας αναισθητοποιήσουν στα μετέπειτα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και στην ανεργία τα αναλαμβάνει ο στρατός.
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη, και απο τις ελάχιστες στον κόσμο, που έχει υποχρεωτική στράτευση.
Όμηροι του χρόνου. Όμηροι μιας πατρίδας που δεν νιώσαμε ποτέ.
Οι γενιές ξυπνάνε βλάκες και τα όνειρα εκδικούνται.
Δε γουστάρουμε το κουρδιστήρι της καθημερινότητάς σας, δεν θα γίνουμε τροφή για κανέναν ξύπνιο.
Έχουμε ξυπνήσει και δε μασάμε.
Ένα μόνο έχω να σας πω.
Κάποτε στη θέση σας θα βρισκόμαστε εμείς.
Και τα όνειρά μας θα ξεχυθούν πάνω στις μίζερες, ωρολογιακές ζωές σας.
Όλες σας οι παντιέρες σας ξεφτίζουν στο φώς του Ήλιου. Πές το όζον, υπερθέρμανση του πλανήτη, πές το όπως θέλεις. ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ ΨΕΜΑ.
Με τόσα τηλεκοντρόλ δε σου έμαθαν να αγγίζεις..
ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΟΣ, ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ΜΙΣΟΤΙΜΗΣ ΣΕ DVD.
Βγές έξω, θα μας βρείς εκεί στους δρόμους.
Όχι της μεγαλούπολης, σε αυτούς τους δρόμους που κανένα τοπίο δεν είναι ίδιο,
που όλοι περπατούν ξυπόλητοι ηδονικά πάνω στις πέτρες της άβολης ζωής.
Να πάτε στο διάολο.
Υπάρχουν και άνθρωποι εδώ ΡΕ
Είπε ο Άλκης και στραβοπάτησε σε ενα τρίξιμο του δρύινου παλιού πατώματος. Γύρω τους τα πάντα πλεγμένα με παροπλισμένους ιστούς αράχνης από τη σκόνη. Μες τα κουφώματα μπορείς να ακούσεις τα νυχτογυρίσματα των ποντικών.
Μια παράσταση δίχως τέλος, οι πρωταγωνιστές ρίχνουν την τελευταία ματιά στο άδειο τους κοινό, πρίν κλείσει η αυλαία. Και η αυλαία κλείνει για πάντα. Ενα μπρός πίσω μια σπιθαμή μπροστά.
Τρίξιμο.
Όμηροι μιας φευγαλέας λύσης σιγουριάς, ίσα για τρέφουμε τις πλάνες μας και να ξεγελάμε τους φόβους μας.
Οι Φόβοι μας ορίζουν.
Μετρώντας στιγμές ανάποδα, τ' αστέρια χάνονται μπροστά σε τόσο φώς.
Στρατιωτικοποίηση ονείρων, σκέψης και διάθεσης. Εθνοποίηση της λαμογιάς, της μιζέριας, της κατινιάς και της βλακείας. Χριστιανοποίηση του οτιδήποτε απέμεινε φυσικά ιερό.
Δεν υπάρχει διαφυγή. Η πορεία είναι προδιεγραμμένη - Απο τοίχο σε τοίχο σχίζοντας τα πόδια σου σε συρματοπλέγματα κακομοιριάς.
"-Ντροπή σου!" Μου φώναξε ο Νίκος.
Ηλεκτροσόκ σε κάθε διαταγή. Χαραμίζοντας τις καλύτερες αναπνοές σου. Κυβίζοντας τις προσδοκίες και εγκλωβίζοντας τη σκέψη ΥΠΑΚΟΥΣ.
Ό,τι δεν κατάφεραν να μας δολοφονήσουν στο σχολείο, ό,τι δεν κατάφεραν να μας αναισθητοποιήσουν στα μετέπειτα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και στην ανεργία τα αναλαμβάνει ο στρατός.
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη, και απο τις ελάχιστες στον κόσμο, που έχει υποχρεωτική στράτευση.
Όμηροι του χρόνου. Όμηροι μιας πατρίδας που δεν νιώσαμε ποτέ.
Οι γενιές ξυπνάνε βλάκες και τα όνειρα εκδικούνται.
Δε γουστάρουμε το κουρδιστήρι της καθημερινότητάς σας, δεν θα γίνουμε τροφή για κανέναν ξύπνιο.
Έχουμε ξυπνήσει και δε μασάμε.
Ένα μόνο έχω να σας πω.
Κάποτε στη θέση σας θα βρισκόμαστε εμείς.
Και τα όνειρά μας θα ξεχυθούν πάνω στις μίζερες, ωρολογιακές ζωές σας.
Όλες σας οι παντιέρες σας ξεφτίζουν στο φώς του Ήλιου. Πές το όζον, υπερθέρμανση του πλανήτη, πές το όπως θέλεις. ΕΓΩ ΤΟ ΛΕΩ ΨΕΜΑ.
Με τόσα τηλεκοντρόλ δε σου έμαθαν να αγγίζεις..
ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΟΣ, ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ΜΙΣΟΤΙΜΗΣ ΣΕ DVD.
Βγές έξω, θα μας βρείς εκεί στους δρόμους.
Όχι της μεγαλούπολης, σε αυτούς τους δρόμους που κανένα τοπίο δεν είναι ίδιο,
που όλοι περπατούν ξυπόλητοι ηδονικά πάνω στις πέτρες της άβολης ζωής.
Να πάτε στο διάολο.
Υπάρχουν και άνθρωποι εδώ ΡΕ
Τετάρτη, Απριλίου 23, 2008
Φράουλες, Ελλάδα 2008
φέτος οι φράουλες δεν έχουνε γεύση. Φυτέψτε στις γλάστρες σας. Έχουν πλούσια γεύση και άπειρο άρωμα όσο μικρές κι αν βγαίνουν.
Άλλωστε οι πραγματικά "βιολογικές" φράουλες βγαίνουνε.. στους δρόμους.
Άλλωστε οι πραγματικά "βιολογικές" φράουλες βγαίνουνε.. στους δρόμους.
Πέμπτη, Απριλίου 17, 2008
Αληθινές λέξεις, Αληθινή ζωή, αληθινοί άνθρωποι
Βρές τις ομοιότητες...
"Let me tell you about heartache, and the loss of God. Wandering, wandering in hopeless night. Out here in the perimeter there are no stars. Out here we're stoned, immaculate..no music, no doors..just a dream, that's all it is.."
... με εσένα.
"Let me tell you about heartache, and the loss of God. Wandering, wandering in hopeless night. Out here in the perimeter there are no stars. Out here we're stoned, immaculate..no music, no doors..just a dream, that's all it is.."
... με εσένα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
